PLAN PRACY WYCHOWAWCZO - DYDAKTYCZNEJ NA MIESIĄC PAŹDZIERNIK


 


DLA GRUPY ISKIERKI


 


TEMATYKA NA PAŹDZIERNIK:


  


1.    Kolorowy tydzień 


2.    Smaki i zapachy ziemi 


3.   Moja bezpieczna Ziemia 


4. Jesienne dywany   


 


CELE OPERACYJNE


Oczekiwane umiejętności dziecka:




 1. Rozpoznaje owoce krajowe i egzotyczne. Poznaje pojęcie sad.


2.  Wyróżnia części jadalne warzyw. Poznaje pojęcie ogród.


3.  Poznaje podstawowe sposoby przechowywania i przetwarzania warzyw i owoców.


4.  Zakłada hodowlę roślin.


5.  Rozumie znaczenie spożywania warzyw i owoców dla zdrowia.


6.  Klasyfikuje elementy ze względu na przeznaczenie.


7.  Tworzy zbiory o podanej liczebności


8.  Poznaje najważniejsze zasady ruchu drogowego.


9.  Odczytuje znaczenie prostych znaków graficznych.


10. Poznaje zasady zachowania podczas wycieczek i podróżowania środkami transportu.


11. Uczy się rozpoznawać i określać kierunki od osi ciała.


12. Wie, komu można ujawniać poufne informacje o sobie.


13. Poznaje nazwy figur geometrycznych (koło, kwadrat, trójkąt, prostokąt).


14. Klasyfikuje obiekty ze względu na jedną cechę.


15. Wyróżnia i nazywa części drzewa, rozpoznaje wybrane gatunki drzew.


16. Poznaje wybrane gatunki grzybów jadalnych i trujących.


17. Grupuje obiekty w szeregi i dostrzega regularności rytmiczne.


18. Uczy się dbać o środowisko przyrodnicze.


19. Poznaje przykłady architektury miejskiej i wiejskie, zabytkowej i współczesnej.


20. Określa charakter i nastrój muzyki.


21. Dostrzega regularność dnia i nocy.


22. Uczy się prawidłowego segregowania odpadów i zna cel tych działań.


23. Poznaje warunki niezbędne do życia roślin i zasady pielęgnacji upraw.


24. Bada właściwości ziemi, piasku i żwiru.



 


Piosenka 


„Kolorowy deszcz”


Gdy na dworze pada deszcz
Kiedy wszystko szare jest.
Wyjmij kredki i narysuj,
To, co tylko chcesz.


Ref.: Na niebiesko, fioletowo,
Żółto i różowo.
Na zielono i czerwono,
I pomarańczowo.

Chociaż pada szary deszcz.
Kredki z deszczu śmieją się.
Każda kredka ostrzy nosek
I rysować chce.


Ref.: Na niebiesko, fioletowo…


Kolorowy pada deszcz,
kolorowy szczeka pies,
i parasol kolorowy rysujemy też.


Ref.: Na niebiesko, fioletowo…


 


Jak pomóc dziecku w przedszkolnej adaptacji


 


„Jeżeli twierdzisz, że mi ufasz - ufaj mi całym sobą. 
Ufaj mi – naprawdę.
Potrzebuję Twojej wiary we mnie. Ona unosi moje skrzydła.
Ty, moja mądra, dorosła Mamo we mnie wierzysz;
Ty, dorosły, potężny Tato – ufasz, że dam radę,
więc ja – Wasz malutki syn, Wasza mała córeczka – PORADZĘ SOBIE.
Otoczony Twoimi ciepłymi zapewnieniami odnajdę w sobie siłę do tego, 
by sobie poradzić. 
Otulony Twoim wsparciem, Twoją pewnością i wiarą we mnie – będę latał…”

Katarzyna Wnęk – Joniec (‘Nie przydeptuj małych skrzydeł’)


 


UREGULUJ ROZKŁAD DNIA DZIECKA według tego rytmu, jaki obowiązuje w przedszkolu. Dzięki temu twojemu Dziecku będzie łatwiej oswoić się z codziennymi zasadami w nowym miejscu. Podawaj mu jedzenie regularnie, kładź do spania o stałych porach, wieczorem usypiaj nieco wcześniej, by wstawanie poranne nie było problemem.


 


CZY JA TU BĘDĘ MIESZKAĆ? - jedną z najczęstszych obaw przedszkolaków jest lęk przed tym, że będą musieli zostać w przedszkolu „na zawsze”. Ważne, by przy każdym pożegnaniu, ale również we wcześniejszych rozmowach z dzieckiem pojawiło się zapewnienie, że zawsze rodzic przyjdzie po dziecko. Takie z pozoru banalne zdanie powtarzane wielokrotnie, również w trakcie pożegnania, nie spowoduje, że dziecko przestanie płakać, ale pomoże malcowi zbudować poczucie bezpieczeństwa.


 


JEŚLI JEST TO MOŻLIWE, W POCZĄTKOWYM OKRESIE ADAPTACJI (TYDZIEŃ, DWA) ZOSTAWIAJ DZIECKO W PRZEDSZKOLU NA KRÓCEJ. Niech dziecko zostaje najpierw na godzinę, później dwie, następnie cztery itd. – by miało czas na to, aby stopniowo przyzwyczaić się do twojej przedłużającej się nieobecności. Jeśli nie musisz, nie znikaj pierwszego dnia na siedem godzin, ponieważ dla dziecka twoja długa nieobecność może okazać się zbyt trudna.


 


NIE PRZECIĄGAJ POŻEGNANIA W SZATNI. Pomóż dziecku rozebrać się, pocałuj je i wyjdź, przekazując maluszka nauczycielowi. Ważne, by rozstanie odbyło się szybko i sprawnie. Każde dodatkowe pożegnanie, ponowne przytulenie sprawia, że dziecko koncentruje się na swoich emocjach, płaczu i coraz trudniej jest mu się uspokoić. Czas na wspólne utulanie wykorzystajcie w domu. Przedłużanie chwili pożegnania nie służy ani dziecku, ani żadnemu z opiekunów.


 


NIE ZABIERAJ DZIECKA DO DOMU, KIEDY PŁACZE PRZY ROZSTANIU. Jeśli zrobisz to choć raz, będzie wiedziało, że łzami można wszystko wymusić.


 


NIE OBIECUJ: jeśli pójdziesz do przedszkola, to coś dostaniesz. Płacz pomaga zmniejszyć lęk, jest sposobem odreagowania, uwolnienia nagromadzonych emocji. Obdarzaj malucha buziakami, przytulaniem, swoją obecnością. Pamiętaj też, jeśli dziś kupisz mały prezent, z każdym następnym dniem oczekiwania dziecka będą większe. Ono powinno poradzić sobie z uczuciami dla siebie, nie dla prezentu. Świadomość że to potrafi, da mu siłę na przyszłość.


 


KONTROLUJ, CO MÓWISZ. Zamiast „już możemy wracać do domu” powiedz: „teraz możemy iść do domu”. To niby niewielka różnica, a jednak pierwsze zdanie ma negatywny wydźwięk.


 


NIE WYMUSZAJ NA DZIECKU, żeby zaraz po przyjściu do domu opowiedziało, co wydarzyło się w przedszkolu – to powoduje niepotrzebny stres.


 


JEŚLI DZIECKO PRZY POŻEGNANIU PŁACZE, postaraj się, żeby przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola tata lub inna osoba, która zna Twoją pociechę.


 


STARAJ SIĘ OKREŚLAĆ, KIEDY PRZYJDZIESZ PO DZIECKO, W MIARĘ DOKŁADNIE. Nie mów więc: „przyjdę, kiedy skończę pracę” ponieważ dziecko nie wie, o której godzinie rodzice kończą pracę. Lepiej powiedzieć: „odbiorę Cię z przedszkola po podwieczorku/ po obiedzie”. Jest to dla dziecka dobra miara czasu, gdyż wie, kiedy są posiłki. Najważniejsze jest to, by DOTRZYMYWAĆ SŁOWA!!!


 


NIE OKAZUJ NEGATYWNYCH EMOCJI: nie płacz, nie wracaj pod drzwi, gdy słyszysz, że Twoja pociecha płacze. Takie zachowanie u dziecka rozpoczynającego dopiero funkcjonowanie poza środowiskiem rodzinnym są zupełnie normalne! Kiedy jednak zobaczy, że rodzic czuje się niepewnie, pozostawiając go w przedszkolu, będzie miało wrażenie, że dzieje się coś złego, a to spotęguje jego stres.


 


KAŻDE DZIECKO USPOKAJA SIĘ w zasadzie od razu po zamknięciu drzwi o Sali, ponieważ absorbują je nowi koledzy i wielość zabawek. A życzliwa i uśmiechnięta Pani zawsze przytuli, weźmie na kolana i uspokoi, zajmując jego uwagę czymś miłym i pozytywnym.


 


TŁUMACZ DZIECKU, ŻE REGUŁY OBOWIĄZUJĄCE W PRZEDSZKOLU SĄ DOBRE. Dzieci lubią, gdy ich świat jest uporządkowany i ma swoją harmonię. Brak zasad i wymogów ze strony nauczyciela sprawia, że maluch odczuwa chaos, a to powoduje brak poczucia stabilności i bezpieczeństwa w nowym miejscu.


 


BĄDZ KONSEKWENTNY/A. Jeśli jesteście zdecydowani, że dziecko będzie chodziło do przedszkola, nie zrażajcie się niepowodzeniami. One są częścią rozwoju. Gdy mały człowiek uczy się wchodzić na schody, mądry rodzic nie wnosi go na rękach na ich szczyt. Mądry rodzic stoi tuż za plecami dziecka, by go wspierać i złapać, lecz pozwala mu zdobywać samodzielnie kolejne stopnie. Jeżeli oswajanie nowego miejsca trwa – waszym zdaniem – zbyt długo, jeśli zmiany zachowania są trudne dla wszystkich, nie jest to jeszcze powód, by od razu rezygnować z przedszkola. Warto w tej sytuacji zasięgnąć opinii pań opiekunek lub porozmawiać z psychologiem. Nauczyć się, jak można pracować ze swoim dzieckiem by nie uciekać od problemu, lecz pomóc się z nim uporać.


 


DANIE DZIECKU DO PRZEDSZKOLA NP. ZABAWKĘ Z DOMU. Dajcie swojemu malcowi jakąś rzecz, która będzie się kojarzyła z domem (maskotka z która zasypia)


 


WYGODNE UBRANIE DZIECKA. Warto ubierać pociechę tak, żeby nie miała ona większych problemów np. z zdjęciem spodenek w toalecie. Dobrze jest więc przynajmniej na początku założyć dziecku spodenki z gumką. Jeżeli zwłaszcza na początku dziecku zdarzy się przykra niespodzianka np. dziecko posiusia się, to potem będzie czuło jeszcze większą niechęć do przedszkola. Należy spakować maleństwu dodatkowe ubranie do przebrania.


 


ZAPROPONUJ DZIECKU ZABAWĘ W PRZEDSZKOLE. Odgrywajcie razem scenki rozstania, zamieniając się rolami. To ty bądź dzieckiem, a dziecku pozwól być dorosłym rodzicem. Udawajcie, że się żegnacie, możecie machać do siebie, dawać buziaki. Jeżeli dziecko bywa smutne, ty jako dziecko też możesz się smucić. Najpierw pozwól maluszkowi pokazać, jak się żegna. Później pokaż mu sam/a, w jaki sposób można się dobrze rozstać. Niech maluch (prowadzony delikatnie przez ciebie i twoje propozycje), spróbuje powtórzyć twój sposób. W tej zabawie możecie też siebie zastąpić pacynkami, pluszakami i zrobić teatrzyk. Istotne jest, aby opisywał ten sam problem. Uczestnicząc w zabawie, mały człowiek może skonfrontować się ze swoimi uczuciami w sytuacji dla niego trudnej. Jeszcze nie będzie w stanie ich nazwać, ale zabawa pomoże mu je zrozumieć. Pomoże mu zmierzyć się z momentem rozstania i przygotować się na niego. Obniży też z pewnością poziom napięcia, jakie ono w dziecku wywołuje. Podobny efekt terapeutyczny przyniesie wspólne rysowanie sytuacji występujących w przedszkolu, wymyślanie bajek o dzieciach lub zwierzętach będących w podobnej sytuacji.


 


WSZYSTKIE WĄTPLIWOŚCI LUB PYTANIA KIERUJ DO NAUCZYCIELA. To osoba, która spędza z dzieckiem większość dnia, więc doskonale je zna i jest kompetentna w swoim zawodzie. Na pewno uzyskasz pomoc i osiągniesz porozumienie. Dziecko, widząc, że rodzice rozmawiają z nauczycielem, czuje się bezpieczne.


 


Warto oswajać dziecko z nadchodzącą zmianą, rozmawiać o własnych przedszkolnych wspomnieniach, a także sięgnąć po książki opowiadające o przedszkolu. W naszych księgarniach można znaleźć coraz więcej pozycji na ten temat, polecamy np.:



  1. W przedszkolu. Obrazki dla maluchów, Emilie Beaumont i Nathalie Belineau (już dla dwulatków)

  2. Tupcio Chrupcio nie chce iść do przedszkola, Anna Casalis

  3. Kubuś idzie do przedszkola, V. Costetti i M. Rinaldi

  4. W przedszkolu, Wandrey Guido (duża książka obrazkowa nawet dla najmłodszych)

  5. Kamyczek. Przedszkole, Christine L'Heureux

  6. Lulaki, Pan Czekoladka i przedszkolaki, czyli ważne sprawy małych ludzi, Beata Ostrowicka

  7. Zuzia idzie do przedszkola, Liane Schneider i Eva Wenzel-Bürger

  8. Pora do przedszkola, Anna Sójka


 


Mirella Salamon-Tyma


 


 


PLAN PRACY WYCHOWAWCZO - DYDAKTYCZNEJ NA MIESIĄC WRZESIEŃ


 


DLA GRUPY ISKIERKI


 


TEMATYKA NA WRZESIEŃ:


  


1.    Powiedz jak masz na imię 


2.    Jeden, dwa, trzy – ja, ty, my-omawiamy zasady kodeksu przedszkolaka 


3.   Ziemia bliska i daleka 


4.   Poszukiwacze skarbów 


 


CHCEMY ABY DZIECI:


 


1.Ufnie i bezpośrednio odnosiły się do wychowawczyń


2. Zaadaptowały się w grupie i w nowym otoczeniu


3.  Wspólnie dbały o bezpieczeństwo na Sali i w ogrodzie


4.  Stosowały się do ogólnie przyjętych zasad zawartych w kontrakcie


5.  Korzystały na co dzień z magicznych słów


6.  Przeliczały (przynajmniej w zakresie 1.-4.); rozumiały znaczenie ostatniego liczebnika w szeregu


7.  Współuczestniczyły w opracowywaniu Kodeksu Zachowania - odczytywały umowne symbole graficzne.


8.  Reagowały na sytuacje zagrażające bezpieczeństwu własnemu i innych (niebezpieczne zabawy, agresywne zachowania, uszkodzone zabawki).


9.  Stosowały określenia dotyczące położenia przedmiotów w przestrzeni: na, pod, wysoko, nisko, za, obok.


10. Nabierały samodzielności w zakresie samoobsługi (korzystanie z toalety, czynności higieniczne, samodzielność podczas ubierania się, spożywania posiłków


11. Kształciły umiejętność autoprezentacji, potrafiły powiedzieć, co lubią i potrafią robić najlepiej, uczyły się otwartego komunikowania o sobie (myśli, uczucia, spostrzeżenia).


12.Wiedziały, że nie należy chwalić się bogactwem, przechwalać. Kształtowały tolerancję wobec odmienności gustów, opinii.


13. Dokonywały oceny postępowania w różnych sytuacjach społecznych.


14. Odczytywały i nazywały emocje własne oraz rówieśników.


15. Nazywały części ciała własne i drugiej osoby. Rysowały postać człowieka, uwzględniając podstawowe elementy schematu ciała.


16. Odbierały i wyrażały treści z wykorzystaniem niewerbalnych środków wyrazu (mimika, gest, ekspresja ciała).


17. Poznały cztery żywioły świata


18. Poznały dwa znaczenia słowa ziemia.


19. Dostrzegały podstawowe elementy na globusie.


20. Nazywały środki transportu lądowego.


21. Przeliczały liczebnikami głównymi.


22. Uczestniczyły w organizacji kącika badawczego.


23. Kształtowały swoją świadomość narodową i rozpoznaje symbole narodowe.


24. Dostrzegały charakterystyczne elementy krajobrazów Polski.


25. Badały właściwości przedmiotów i materiałów przyrodniczych podczas eksperymentów.


26. Poznały prehistoryczne gady.


 


Piosenka


„Jestem sobie przedszkolaczek”


Jestem sobie przedszkolaczek,


nie grymaszę i nie płaczę,


na bębenku marsza gram,


ram tam tam, ram tam tam.


 


Mamy tu zabawek wiele,


razem bawić się weselej,


bo kolegów dobrych mam,


ram tam tam, ram tam tam.


 


Mamy klocki, kredki, farby,


to są nasze wspólne skarby,


bardzo dobrze tutaj nam,


ram tam tam, ram tam tam.


 


Kto jest beksą i mazgajem,


ten się do nas nie nadaje,


niechaj w domu siedzi sam,


ram tam tam, ram tam tam.


 


„Magiczne słowa”


Dziękuję, przepraszam i proszę,


Trzy słówka za małe trzy grosze


I grzeczny królewicz  i grzeczna królewna


Znają te słówka na pewno.


Ref.


Trzy słówka za małe trzy grosze:


Dziękuję, przepraszam i proszę.


II. To przecież niewiele kosztuje,


Gdy powiesz, uprzejmie dziękuję.


Korona ci z głowy nie spadnie na pewno.


Nawet, gdy jesteś królewną.


Ref.


Trzy słówka...


 


 


   

projekt i wykonanie studio-fi.com